Επιτέλους! Οι Γερμανοί ξανάρχονται!

Ναι, παιδιά! Καλά φτάσατε! Εδώ είναι. Αυτή τη φορά όμως όχι μόνο για μπανάκια και σουβλάκια!

RAMMSTEIN-28/06

Fear is...the mindkiller!

Είχαμε αναγγείλει πριν από καιρό την μεγάλη επιστροφή των Fear Factory με το Mechanize, μια επιστροφή που ενθουσιάζει κόσμο και ντουνιά καθώς οι FF επανήλθαν έχοντας στη φαρέτρα τους τον Μεξικανοαμερικανό κιθαρίστα Dino Cazares (o κύριος στη φωτό), ιδρυτική περσόνα της μπάντας και υπεύθυνος για μεγάλο μέρος της πορείας τους, αλλά και τον πολύ διάσημο ντράμερ Gene Hoglan (Testament).

Το αποτέλεσμα σκοτώνει, ένα άλμπουμ πολύ βαρύ κι ασήκωτο στο γνωστό μοναδικό tech metal ήχο των FF με την γνωστή θεματολογία για μια κοινωνία που πάει κατά διαόλου.
Πάρτε ένα παράδειγμα από το Fear Campaign (πιο κάτω σε γιουτιούμπι) που ασχολείται με την χρησιμοποίηση του φόβου από την εξουσία (ποιος Al Jourgensen έχει ασχοληθεί επίσης με αυτό το θέμα…ποιος Al Jourgensen…)

Το γεγονός που για μας στην Ελλάδα επισκιάζει ίσως ακόμα και αυτή την κυκλοφορία του δίσκου είναι για μας ότι η μπάντα επιβεβαίωσε μέσω του MySpace της την κάθοδο στην Ελλάδα στα πλαίσια της παγκόσμιας περιοδείας της, στις 12 Μάρτη, όπου αναμένεται να τα διαλύσουν όλα στο Gagarin. Πλύντε τους κώλους σας.

Πριν από αυτό διαβάστε τις συνεντεύξεις του τραγουδιστή Burton C. Bell από το Crackhitler και του καταγόμενου από το Mexicali θεού των θεών κιθαρίστα Dino Cazares από το Rockpages για τον τρόπο που τα ξαναβρήκαν αλλά και για όλο το στόρι γύρω από την μπάντα τον τελευταίο καιρό.

ΥΓ:
Εν τω μεταξύ ενημερώθηκα (από το Viva Muchachos βεβαίως βεβαίως) για την κάθοδο των Kylesa στη γλυκιά μας πατρίδα την 25^η μηνός Απριλίου. Ρομαντικό ανοιξιάτικο βράδυ στας Αθήνας-και γαμώ!

Πολύ μετά, τον Ιούνη, έρχονται ολ τουγκέδερ Μετάλικα-Σλέιερ-Μέγκαντεθ-Άνθραξ-Μαστόντον (για 123^η φορά) + Bullet for my Valentine και Stone Sour. Τα εισητήρια είναι πανάκριβα ξεκινάνε από 85 γιούρος! Νταξ, αν το διαιρέσεις βέβαια πάει γύρω στα 20-22 ευρώ η μπάντα…Τέσπα, μέχρι τότε ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Η λογική των διοργανωτών είναι όμως "πάρτε τώρα τα εισητήρια γιατί μετά θα μείνουν τα πανάκριβα". Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε... Αν η αντίστοιχη περιοδεία στο εξωτερικό είναι πιο φτηνή δεν πάμε πουθενά. Νέα για αυτό σύντομα.

35 γίναμε μάγκες! Γκαρσία έλα στην Αθήνα

Όλε!!! Ή όπως λένε και οι Kyuss, Yeah!!!

Έγινα ο 35ος (σε περίπτερο χωράμε ρε πούστη μου!) που καλεί τον Γκαρσία να έρθει στην Αθήνα και να παίξει τα παλιά κομμάτια των Kyuss να τον βλέπουμε εμείς από κάτω κομμάτια.
Μου είπαν μάλιστα ότι θα λάβω και ενημερωτικό ι-μέιλ μόλις ο Γκαρσία αποφασίσει να έρθει στην Αθήνα και να παίξει τα παλιά κομμάτια των Kyuss.
Δλδ. και μόνο να τον έφερνε κάποιος και να το βλέπαμε θα αρχίσαμε να πίνουμε από εκείνη τη στιγμή...Πόσο μάλλον να τον δούμε και live.

Υπογράψτε ρε να έρθει ο Γκαρσία λέμε (όχι ο Πάμπλο-o Τζον) στην Αθήνα να μας τρελάνει στα stoner τάκλιν, τις αμμοβολές και τα φάουλ μέσα στην έρημο!... Διαδώστε το μπας και τον πείσουμε. Κάτω δεξιά στο μπανεράκι που βγάζει μάτι, αποδείξτε πολλά ψηφίζοντας με πανεύκολο τρόπο!
Άντε να δούμε.

Άσχετο αλλά θέλω επίσης να δω και τους Devildriver και τους Static-X.
Ήθελα να δω και τους μισερούς Fear Factory και θα τους δω να γκρεμίζουν το Γκαγκάριν στις 12 του Μάρτη. Καλά (μας) μπαίνει το Δύο Χιλιάδες και Δέκα!

Έξω απ΄ τα δόντια!

Οι Red Fang είναι νέοι σε όλα τους! Σε ηλικία, συμπεριφορά και κυκλοφορίες. Μπάντα σχηματισμένη κατα  το 2005 περίπου, στο Portland της πολιτείας του Oregon (εκεί έχει πολλές αρκούδες και άλλα τέτοια μεγάλα ζώα, κάτι που έχει παίξει ρόλο στη ψυχοσύνθεση της μπάντας αν κρίνουμε απο το όνομα), απο τους Maurice Bryan Giles (φωνή, κιθάρα), Aaron Beam (μπάσο), David Sullivan (κιθάρα) και John Sherman (τύμπανα). Έχοντας όλοι τους ενεργή συμμετοχή παράλληλα και σε άλλες μπάντες (τύπου: παίζουμε οτι μας κατέβει στο κεφάλι), αποφασίζουν να ασχοληθούν μάλλον πιο δυναμικά με το εν λόγω σχήμα. Όχι οτι εδώ η προσέγγιση είναι πολύ διαφορετική. Το 2007 κυκλοφορούν μόνοι τους το Tour Ep 2, ουσιαστικά προάγγελο του επόμενου βήματος τους, αφού τα 4 απο 5 κομμάτια θα μπούν και στο πρώτο τους album. Έτσι αφού ωρίμασε ο χρόνος και τα μυαλά τους (λέμε τώρα) το Μάρτιο του 2009 κυκλοφορούν το ομώνυμο Red Fang.

Red Fang-Red Fang

01. Prehistoric Dog

02. Reverse Thunder

03. Night Destroyer

04. Humans Remain Human Remains

05. Good To Die

06. Bird On Fire

07. Wings of Fang

08. Sharks

09. Whales and Leeches

10. Witness

Αφορμή για αυτή τη μικρή καταχώρηση στάθηκε το γαμιστερό παρακάτω κομμάτι-video, που πιθανότατα αρκετοί θα ταυτιστούν , και που χαρακτηρίζεται εκτός των άλλων ως μία πολυδιάστατη σε επίπεδο νοημάτων δημιουργία. Και μάλλον ένα μεγάλο μέρος της δημοτικότητας τους οφείλεται σε αυτό. Πέραν αυτού όμως τα παλληκάρια το ξεκίνησαν πολυ καλά. Η συνέχεια έπεται και εγώ περιμένω με ανυπομονησία τα επόμενα, μάλλον όχι και τόσο σταθερά λόγω ξυδιών, βήματά τους.

Nightstalker Meets Salma Hayek

Tweak as a Bird

Οι Tweak Bird είναι μία μπάντα που αποτελείται απο δύο άτομα. Και αυτοί οι δύο μάλιστα τυχαίνει  να είναι και αδέλφια. Οι Caleb (guitars) και ο Ashton Bird (drums) απο το Illinois. Οι Tweak Bird ουσιαστικά είναι άλλο ένα παιδί του my space. Εδώ και δύο χρόνια ανεβάζουν τραγούδια στο profile τους με αποτέλεσμα να γίνουν αρκετά γνωστοί. Ώσπου ήρθε μια μέρα και η στιγμή να στείλουν σε κάποιους κύριους ένα demo.

Έτσι λοιπόν το Σεπτέμβριο του 2008 υπό την αιγίδα της ομάδας παραγωγών, Deaf  Nephews, κυκλοφορούν το πρώτο τους δίσκο με τον τίτλο Reservations. Ο δίσκος αποτελείται απο επτά, μικρής διάρκειας συνθέσεις που μάλλον ακούγονται και σαν ένα ενιαίο σύνολο. Για το τί παίζουν και για το αν αξίζουν μάλλον οι συστατικές επιστολές απο τους Deaf Nephews δεν αφήνουν πολλά περιθώρια. Άλλωστε αυτό το team δεν είναι τίποτα άλλο απο μία συμπαραγωγή των κυρίων Dale Crover (The Melvins, Altamont, The Men of Porn, Nirvana, Acid King, Shrinebuilder, Fantomas) και Toshi Kasai (Big Business).

Έτσι σιγά-σιγά έρχονται και οι περιοδείες ανοίγοντας αρχικά για τους Big Business. Ενώ αυτό που προς το παρόν έχει εκτοξεύσει τη δημοτικότητά τους έιναι απο κοινού περιοδεία με τους Tool το καλοκαίρι του 2009. Έφτασαν σε σημείο μάλιστα να ανέβει στη σκηνή και να πάιξει μαζί με όλη την μπάντα ο Ashton Bird (drums). Οι Tweak Bird ετοιμάζονται να βγάλουν το νέο τους δίσκο μέσα στο 2010 και κάτι μας λέει οτι έρχεται  η ώρα να τους μάθουμε και απο αυτή τη πλευρά του πλανήτη για τα καλά. Τελευταίο τους έργο η δημιουργία του πρώτου τους video clip για το ακυκλοφόρητο ακόμη The Bones.

Η ζωή τραβάει...την κατηφόρα?

Οι Drowning Pool έχουν πάρει τον κατήφορο εδώ και δυο-τρία χρονάκια αλλά ελπίζω ότι το ολοκαίνουριο σινγκλ απλά θα είναι απλώς κατώτερο του δίσκου που έρχεται τον Απρίλη.

Το “Feel Like I Do” είναι το νέο τους κομμάτι που βγήκε στις αρχές της βδομάδας και μπορείτε να ακούσετε εδώ.
Καλούτσικο αλλά μάλλον αφελές, παρά το ψαρωτικό του ξεκίνημα και την καλή ερμηνεία του μίστερ Ryan McCombs. Μιας και ο λόγος για τον McCombs δεν ακολούθησε την κατάρα που ακολουθεί την μπάντα καθώς θα είναι ο πρώτος τραγουδιστής στην μικρή ιστορία της μπάντας που θα τραγουδήσει σε δύο σερί δίσκους.

Βλέπετε ο θεούλης Dave Williams με τον οποίο ντεμπούταραν στο πωρωτικό ντεμπούτο τους Sinner το 2001, βρέθηκε νεκρός από ανακοπή καρδιάς ένα απόβραδο στο φορτηγάκι της μπάντας. Με αυτόν τον τυπά οι DP θα πήγαιναν πολύ μακριά.
Στην συνέχεια ο τατουαζάς στο επάγγελμα Jason Jones που ακολούθησε στο καλό και πιο εμπορικό Desensitized του 2004 την έκανε ένα χρόνο αργότερα εξαιτίας διαφόρων προβλημάτων (μουσικές διαφορές και ξέρω γω…)

Με τον McCombs –πρώην τραγουδιστής των Soil- να ακολουθεί έρχεται το Full Circle του 2007 που ήταν και το χειρότερό τους. Χωρίς να είναι κακό, κάτι φαινόταν να έχει χαθεί από την σπιρτάδα των 2 πρώτων lp. Δεν τους στέρησε τίποτα σε φήμη, αν και όλοι τελικά θυμόμαστε τον Dave που και που… Η μπάντα ακούγεται παντού, σε συναυλίες, σάουντρακ, βιντεοπαιχνίδια, και σε όλες τις αρένες της χώρας, είτε μιλάμε για κατς, είτε για χόκεϊ, είτε ακόμα ακόμα και για μπέιζμπολ.

Κάθε άλμπουμ είναι –έστω και λίγο- κατώτερο του προηγουμένου και ελπίζω να μην συνεχιστεί αυτή η ιστορία. Μεγάλο κακό στην εικόνα και τη δημοτικότητά τους έκαναν και οι παπαριές που βγήκε και έκανε ο μπασίστας τους Στίβι Μπέντον δύο χρόνια πριν όταν εν ολίγοις μας είπε ότι το θεωρεί τιμή του να χρησιμοποιούνται κομμάτια της μπάντας για βασανιστήρια που διεξάγουν οι στρατιώτες των ΗΠΑ στο Ιράκ. Άμα σε πιάσει ο Jourgensen κακομοίρη μου θα σου σπάσει το Jack Daniels στο (ξερο)κεφάλι!
Στη συνέχεια προσπάθησε να τα μαζέψει, αλλά η ζημιά είχε γίνει. Η μπάντα άλλωστε είχε τη φωλιά της χεσμένη: στo Full Circle το κομμάτι Soldier το οποίο έκαναν και σινγκλ, είναι αφιερωμένο στα στρατεύματα των ΗΠΑ…

Εγώ τους συγχωρώ σαν άλλος Πάπας, λόγω πρότερου έντιμου βίου και θυμάμαι…

News From The Red Sun

Το 2010 προμηνύεται  πολύ θερμό, μα πάρα πολύ θερμό. Με το που μπήκε ένα όργιο φημών δίνει και παίρνει. Τα περισσότερα θα αρχίζουν λογικά να ξακαθαρίζουν σιγά-σιγά.

Εγώ όμως έχω σχεδόν κατουρηθεί αυτή τη στιγμή απο τη συγκίνηση και μόνο στην ιδέα της παρακάτω είδησης+φήμης. Αφορά την μεγαλύτερη stoner μπάντα που πέρασε ποτέ απο αυτό τον πλανήτη....

Εξηγούμαι:

To Γεγονός: Εδώ και κάποιες μέρες έχει ανακοινωθεί απο το επίσημο site του Roadburn Festival οτι την τρίτη και τελευταία μέρα του φεστιβάλ, στις 17 Απριλίου στο Tilburg της Ολλανδίας, θα εμφανιστεί ο John Garcia. Και όχι απλά θα εμφανιστεί αλλα θα παίξει και ένα ολόκληρο set απο τραγούδια των Kyuss!!!! Απο μόνη της είδηση αρκεί και λέει πάρα πολλά!

Η φήμη: Στο τέλος όμως του παραπάνω δελτίου τύπου αναφέρεται πως ο Garcia θα πλαισιώνεται απο μία μπάντα που θα απαρτίζεται απο special μουσικούς. Αυτό προφανώς αλλά και κάποιες άλλες εικασίες έχουν τροφοδοτήσει την φήμη ότι κάτι κρύβεται πίσω απο αυτο το live, και αυτό δεν είναι τίποτα άλλο απο ένα reunion των Kyuss!!!

Προσωπικά πιστεύω ότι κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο. Όλα τα μέλη των Kyuss έχουν ακολουθήσει τις δικές τους πορείες και οι περισσότεροι μάλιστα με αρκετή επιτυχία. Βέβαια κατα το παρελθόν όλοι έχουν εκφραστεί θετικά στη σκέψη απλά ενός live, εκτός απο τον πολυάσχολο κύριο Josh Homme. Αυτό που όμως που μπορεί να συμβεί είναι πάλι ένα mini-reunion όπως αυτό που είχε πραγματοποιηθεί για πρώτη και μοναδική φορά, στις 20/12/2005 στο Wiltern Theatre στο Los Angeles, όπου σε ένα live των Queens Of The Stone Age ο Garcia ανέβηκε και παίξανε όλοι μαζί τρία κομμάτια των Kyuss (Thumb, Hurricane και Supa Scoopa and Mighty Scoop).

Fix - The Ministry Movie

Η παρακάτω είδηση δεν γνωρίζω αν είναι θετική ή αρνητική. Θετική γιατί θα δούμε απίστευτο υλικό απο τη μπάντα που όρισε πράγματα και πράγματα τις τελευταίες δύο δεκαετίες και αρνητική γιατί τέτοιες προσπάθειες μάλλον σαν επικήδειος μου φαίνονται!

Έτσι  λοιπόν η Gigantic Pictures ανακοίνωσε πως μέσα στο καλοκαίρι του 2010 θα κυκλοφορήσει την ταινία  "Fix - The Ministry Movie" περιαγράφωντάς την ως "one of the most shocking, disturbing, and exposing looks into the world of six-time Grammy-nominated band MINISTRY in its most influential, controversial, and drug-induced years."

Αυτό που αναφέρεται προς το παρόν είναι οτι στην ταινία θα εμφανίζονται οι Trent Reznor (NINE INCH NAILS), Jonathan Davis (KORN), Dave Navarro (JANE'S ADDICTION), Maynard James Keenan (TOOL) και αρκετοί άλλοι!!!

Επίσης απο το site της ταινίας δίνεται η δυνατότητα να κατεβάσει κάποιος, αφού κάνει register, ενα τραγούδι του Paul Barker (ex-MINISTRY,REVOLTING COCKS, and LARD bassist/composer).

Συναυλίαι-Εντυπώσεις-Θυμησιές (1998-2009)

Λοιπόν, μιας και έχω λίγο χρόνο θα κάνω κι εγώ μια ανασκόπηση στις καλύτερες συναυλίες που θυμάμαι, αλλά δεν μπορώ να τις κατατάξω σε καλύτερες με προτεραιότητα.

Δεν θα αναφέρω προσωπικές λεπτομέρειες που έχουν πολύ χαβαλέ, αλλά θα προσπαθήσω απλά να θυμηθώ ότι μου έρχεται στο μυαλό.

Επίσης για μια 5ετία περίπου (1999-2004) λείπω τελείως από τα συναυλιακά δρώμενα της πρωτευούσης καθότι είμαι στον ευρωπαϊκό νότο για σπουδές.

Σίγουρα έχω ξεχάσει κόσμο και επίσης σίγουρα τα καλύτερα δεν τα έχουμε δει ακόμα.

Οι καλύτερες συναυλίες της δεκαετίας

Παρακάτω ακολουθεί μια ταπεινή λίστα με τις πέντε καλύτερες συναυλίες απο ένα ταπεινό μουσικόφιλο με βάση τις εμπειρίες που είχε απο την περασμένη πλέον δεκαετία. Σίγουρα η λίστα θα ήταν διαφορετική αν είχε καταφέρει να παρευρεθεί σε όλες τις συναυλίες (ή μήπως πάλι η ίδια θα ήταν;). Άλλωστε τα καλύτερα έπονται σύντροφοι!  

Οποιαδήποτε επίσης ταύτιση με πρόσωπα και καταστάσεις, πιστέψτε με, δεν θα τον παρεξηγήσει. 

X-Mass Explode Fest

NIGHTSTALKER / LORD 13

SPECIAL GUEST: MAPLERUN / LOW GRAVITY

Είσοδος: 14 ευρώ - Πόρτες: 21.00

"Λίγο πριν τα Χριστούγεννα και το ιστορικό συναυλιακό στέκι των Εξαρχείων, προτείνει μια εγγυημένα ‘ζεστή’ βραδιά, το καθιερώμένο πλέον Χ-mas Explode Fest, που εδώ και 5 χρόνια μας χαρίζει εκρηκτικές και αξέχαστες στιγμές. Θα φιλοξενηθούν στην σκηνή του τα σημαντικότερα και πιο ιστορικά ονόματα της Ελληνικής σκηνής. Θα παίξουν γνωστές και νέες επιτυχίες, θα τζαμάρουν μεταξύ τους και θα μας ταρακουνήσουν για ακόμα μία φορά. Ένα Χριστουγεννιάτικο rock party, δίχως προηγούμενο."- An Club (δελτίο τύπου).

Το AN για μια ακόμη χρονιά χτυπάει με το παραδοσιακό πλέον χριστουγεννιάτικο πάρτυ, εχόντας πάντα ως βασικούς συντελεστές τους Nightstalker και Lord 13. Για τον Argy και την παρέα του τα πράγματα είναι κάτι παραπάνω απο γνωστά. Πριν καλά καλά στεγνώσει ο σβέρκος μας απο την τελευταία τους εμφάνιση, στον ίδιο χώρο ξανά, τσούπ! να τους πάλι. Τώρα που το θυμήθηκα! Αλήθεια ρε παιδιά, γιατί αυτή η εμμονή με το ΑΝ; Θεωρώ πως η δημοτικότητα (sic) της μπάντας έχει φτάσει σε επίπεδα που άνετα της επιτρέπει να γεμίσει μεγαλύτερους χώρους. Όχι οτι και απο αυτούς υπάρχουν πολλοί. Και ως γνωστόν δεν τους εκμεταλλέυονται και οι πλέον άγιοι και φιλάνθρωποι άνθρωποι.  Όλοι γουστάρουμε, όλη τη φάση του ΑΝ και αυτό που προωθεί, αλλα για δείτε το λίγο. Στο μεταξύ έδωσαν και μία συνέντευξη στο Art Ubel Alles του Tvxs. Αλλα γύρισαν και νέο video (βλέπε απο κάτω)  το Baby, God Is Dead απο το νέο δίσκο, το Superfreak.

Οι Lord 13, απο τις πλέον αντιπροσωπευτικές και γαμάτες μπάντες της εγχώριας σκηνής, ετοιμάζονται για τον δεύτερο τους δίσκο (πρώτο full length album, Lord 13,2006). Έχουν βγεί και αυτοί σεργιάνι και μάλλον θα τους δούμε αρκετές φορές μιας και ανοίγουν και τους Orange Goblin το Γενάρη. Ενώ έχουν βάλει στα σκαριά την διεξαγωγή και ενός δεύτερου φεστιβάλ, μετά απο εκείνο στην Αντίπαρο το καλοκαίρι του 2005.
Μαζί με τα παραπάνω παλληκάρια θα παρευρεθούν οι Low Gravity και οι Maplerun (με ένα album στην πλάτη τους, House On Fire, 2008).

Metalheads are not made... they are born!

Για περάστε! Για περάστε!

Η είδηση που τρέχει απο σήμερα το πρωί αναρτημένη στο Rocking.gr και μας έχει ανάψει φωτιές είναι πως το Sonisphere Festival έρχεται στην Ελλάδα στις 24 Ιουνίου. Στα φημολογούμενα συγκροτήματα, για να συμμετάσχουν, βρίσκονται μεταξύ άλλων οι: Iron Maiden, Metallica, Rammstein, Slayer, Mastodon και Anthrax.!

Πρωτα απ' όλα λίγη γνωριμία με αυτό το Sonisphere Festival, μιας και δεν νομίζω να γνωρίζουν πολλοί στην Ελλάδα περί τίνος πρόκειται. Όλα ξεκινούν όταν ο κύριος Stuart Galbraith αποφασίζει να ψιλοπαρατήσει την ενασχόληση του με το Download Festival (το γνωστό festival που διεξάγεται στο Donington Park κάθε χρόνο και αποτελεί επι της ουσίας την συνέχεια του θρυλικού πλέον Monsters of Rock) και με την αμερικάνικη εταιρία συναυλιών Live Nation. Φτιάχνει λοιπόν τη δικιά του, Kilamanjaro Live, με αρχικό πλάνο τη διεξαγωγή συναυλιών σε διάφορες χώρες πέραν της Αγγλίας. Φήμες θέλουν τον Galbraith πέρυσι να έχει εξασφαλίσει συμβόλαιο απο τους Metallica, κατα τη διάρκεια του οποίου, η μπάντα θα είναι headliner σε όλα τις συναυλίες του περιοδεύοντος Sonisphere Festival για τρία έτη! Πράγματι το φεστιβάλ ξεκινάει για πρώτη φορά το καλόκαίρι του 2009  με headliners τους Metallica και διεξάγεται με αρκετά μεγάλη επιτυχία σε έξι χώρες (Ολλανδία, Γερμανία, Ισπανία, Φινλανδία, Σουηδία και Αγγλία). Κατα τη διάρκεια αυτών των συναυλιών συμμετέχουν μπάντες (όχι βέβαια σε όλες τις χώρες) όπως Slipknot, Mastodon, Down, Prodigy, Machine Head, Anthrax, Saxon, Heaven & Hell (κάτω απο τους Linkin Park παρακαλώ!), Gojira και άλλες.

Έρχεται τώρα λοιπόν η σειρά του 2010 για το τι θα γίνει. Μέχρι πριν λίγη ώρα το μόνο σίγουρο ήταν το ποιές χώρες θα φιλοξενήσουν το φεστιβάλ και πότε.

Warsaw 16/6

Zurich 18/6

Prague 19/6

Sofia 22-23/6(!!)

Athens 24/6

Bucharest 25-27/6 (!!!)

Istanbul 25-27/6 (!!!)

Barcelona 10/7

Knebworth, UK 30/7-01/8

Stockholm 7/8

Pori, Finland 7-8/8

Το πρώτο επιβεβαιωνένο billing είναι αυτό της Πολωνίας, κάτι το οποίο έγινε σήμερα απο το επίσημο site του Sonisphere Festival  και απο αυτό των Metallica. Στην ανακοίνωση  τους πάντως οι Metallica αναφέρουν πως για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά θα είναι headliners όλων των φεστιβάλ! Κάτι τέτοιο μάλλον δεν θα ισχύσει μιας και πρίν λίγα λεπτά ακριβώς ανακοινώθηκε και το billing για Αγγλία.

Για κάντε όνειρα και στοιχηματίστε!!!

Mechanize Us

Θα κλάψουνε μανούλες το Φλεβάρη λέμε...Έβδομο άλμπουμ Fear Factory με τον τίτλο -ότι πρέπει- Mechanize και ακούστε εδώ ένα από τα νέα κομμάτια...Powershifter. Στη μάπα!

Και το όνομα αυτού...Omen

Η είδηση της τελευταίας στιγμής για τους Soulfly, πέρα απο το οτι οι  έχουν μπεί για τα καλά στο στούντιο, αφορά το τίτλο του νέου τους έβδομου album. Omen...λοιπόν ο τίτλος του και για το πως θα ηχεί παραθέτω αυτολεξεί τις δηλώσεις του κυρίου Max Cavalera:

“We’re thinking about making the songs a little shorter, so if you can imagine maybe a little bit like Minor Threat mixed with ‘Reign In Blood’ mixed with Soulfly, with still some world music, but much smaller, and the songs not so long — shorter. It’ll be more aggressive than ‘Conquer’ even, because it’ll be shorter — it’ll be like when Slayer did ‘Reign In Blood’, kind of thing.”

Ο Cavalera μετα απο τόσα χρόνια ξέρει να πουλάει πολυ καλά την πραμάτεια του. Αλλά αν πάλι επαληθευτούν όλα αυτά, προβλέπω για μια ακόμη φορά να μη μένει κανένα ρουθούνι!

Για όσους πάλι δεν χορταίνουν με τίποτα, ας τσεκάρουν παρακάτω που είναι και τι κάνουν αυτές τις μέρες οι Soulfly.

Έφτασε η ώρα (...του Γιάννη Βαλαώρα)

Don't look away 'cause I'm already in there,
I've been there - wherever you stare.
I've been there longer than you care to remember...



Senser απόψε λέμε στο Αν...

Zombie Zombie Zombie!!!

Θα τα φάμε τα μουστάκια μας!

(Γνωστή λαϊκή ρήση που απαντάται στα σουηδικά αστικά κέντρα)

Πάντα αναρωτιόμουν πως στο διάολο γίνεται σε μια χώρα 7,5 εκατομμυρίων κατοίκων να βγαίνουν τόσες πολλές και καλές μπάντες από όλα τα μουσικά είδη.
Μήπως ξινοψολιάζονται όλη την ώρα μή έχοντας τι να κάνουν; Μάλλον  κάτι άλλο συμβαίνει εκεί πάνω.
Μάλλον επειδή έχουν τόσα φράγκα θα πει κανείς που κάθε γειτονιά έχει και ένα studio για να γράψει ο καθείς ότι του κατέβει.

Χωρίς ανάσα...

Δονητές και εφηβικά χαρτζηλίκια

Οι Rammstein έχουν πουλήσει εκατομμύρια δίσκους.
Έχουν πηδήξει εκατομμύρια γκόμενες. (λέμε τώρα)
Έχουν γεμίσει τεράστια στάδια.
Έχουν αναγνωριστεί ως ένα από τα πιο επιδραστικά γκρουπ τα τελευταία 10 χρόνια.
Τους ξέρουν όλοι γιατί ο ήχος τους χωρίς να είναι κάτι πρωτοποριακό γαμεί, είναι εθιστικός.

Θυμάμαι όταν είχαμε ακούσει ότι το νέο single των Rammstein θα λέγεται “Pussy” πανηγυρίζαμε: περιμέναμε ένα νέο "Te Quiero Puta", πράμα βαρύ που σπας και πλάκα ταυτόχρονα!
Παπαριές μαρίτσα μου όμως…

Μετά την πρώτη λούμπα όμως που έπεσε η μπάντα με το video του single “Pussy” (δείτε το εδώ στην αριστερή μπάρα) το νέο άλμπουμ διανέμεται λέει σε συσκευασίες με δονητές και άλλα «καλούδια» κατακάθια μιας κοινωνίας που ζει μέσα από τις οθόνες και ως εκ τούτου πολύ συχνά –αν όχι σε μόνιμη βάση- τη βρίσκει…μόνη της! Αυτά να τα έκανε καμιά νεόβγαλτη μπάντα που δεν είχε να πει και τίποτα να πεις εντάξει. Αλλά αυτοί? Παιχνίδια εντυπωσιασμού για εφηβικά χαρτζηλίκια από τους Γερμαναράδες που κοροϊδεύουν την κοινωνία και μας το παίζουν απελευθέρωση στο βίντεο γαμώντας αβέρτα και κουνώντας γερμανικές σημαίες. Δεν ξέρω, για την γερμανική κοινωνία ίσως αυτό να είναι επανάσταση...'Οχι για μας όμως... (δεν ομιλώ ως Έλλην μη χέσω)...


Αυτό που ξενίζει είναι η (αποτυχημένη) προσπάθεια των Rammstein να προκαλέσουν. Να τραβήξουν τα βλέμματα πάνω τους, αλλά και τα κορόιδα στην βόρεια Ευρώπη και στο Αμέρικα που θα πάνε να ακουμπήσουν ζεστά γιούρος ή ντόλαρς στο νέο δίσκο που βγαίνει στις 19 του μήνα και ελπίζουμε καμία σχέση να μην έχει με το single “Pussy”… Και το κάνουν με τον πιο φτηνό τρόπο που θα μπορούσαν να σκεφτούν -ενώ από ιδέες ποτέ δεν πήγαιναν άσχημα...

Για να ασχοληθούμε και με κάτι πολύ πιο πρωτοποριακό, δυναμικό και πολύ πιο προκλητικό, διαβάστε εδώ την συνέντευξη του Heitham Al-Sayed στο Crackhitler ενόψει του νέου άλμπουμ των Senser.

Rob Zombie...Η επιστροφή! Απλά Yeah!

Η κυρίως μουσική είδηση τα τελευταία τέρμινα είναι ότι έρχονται λέει οι U2 στην Αθήνα και βγήκανε όλα τα φλωράκια παγανιά. Μιλάμε κυρίως για τον κόσμο που θεωρεί ότι το "It's a beautiful day" είναι από τα καλύτερά τους.
Χεστήκαμε κι η βάρκα γέρνει δηλαδή που μας ανακοίνωσαν από τώρα ότι θα έρθουν τον επόμενο Σεπτέμβρη (ναι...του 2010 - ποιος ζει - ποιος πεθαίνει)...

Γιατί είμαι τόσο κακός?

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΗ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΟΛΩΝ(Ε)...

Μην πραγματοποιώντας την απειλή του να στραφεί ολοκληρωτικά στην σκηνοθεσία ο διάολος επιστρέφει. Αν και έχω κάποιες υπόνοιες ότι το παγκόσμιο σινεμά ευγνωμονεί αυτή του την απόφαση, οι οπαδοί της μουσικής του ενθουσιάστηκαν-με, ελπίζοντας βέβαια ότι το Hellbilly Deluxe 2: Noble Jackals, Penny Dreadfuls and the Systematic Dehumanization of Cool θα σταθεί στο ύψος του Hellbilly Deluxe του 1998 που με μία σειρά κομματάρες η μία καλύτερη από την άλλη, έγραψε τη δική του ιστορία.
Για να καταλάβετε ας πουμε τι έχουν να ακούσουν τα αυτάκια μας θα έχει μέσα κομμάτι ο αθεόφοβος με τον τίτλο "Mars need Women" ή ένα άλλο που θα λέγεται "Sick Bubble-Gun"....

O Dragula, ανακοίνωσε και αρκετές ημερομηνίες της US Tour του. Για την αποδώ πλευρά του Ατλαντικού τίποτα ακόμα.
Μετά τους AC/DC που θεωρούσα δεδομένο ότι δεν θα δούμε ποτέ στο Ελλάντα, πιστεύω ότι θα έρθουν όλοι. Όπως λένε και οι Kyuss, απλά YEAH!

Super-motherfucking-Freak!!!

Τέλος! Μετα απο πέντε χρόνια και απανωτές ματαιώσεις το νέο μωρό των Nightstalker βγήκε στην πιάτσα!

Τα τυπικά: Λίγες μέρες πρίν (Σεπτέμβριος 2009) η επίσημη έναρξη της κυκλοφορίας και με σχεδόν ταυτόχρονη την εξαιρετική ανανέωση του site της μπάντας. 12 κομμάτια ηχογραφημένα και πάλι σε ντόπιο στούντιο, με τα τύμπανα παιγμένα απο τον Argy και με τους υπόλοιπους τα γνωστά, Andreas μπάσσο και Tolis κιθάρες. Αυτή τη φορά όμως τη διανομή του δίσκου την έχει αναλάβει η MeteorCity Records απο το New Mexico (βλέπε αλύτρωτες παρτίδες) του USA. Γνωστή για την κατεύθυνσή της στις stoner μπάντες και υπεύθυνη για το stonerrock.com. Κίνηση προφανώς που στοχεύει σε ένα μεγαλύτερο άνοιγμα στο εξωτερικό. Ενώ στην Ελλάδα θα διανέμεται απο την ενεργητικότατη Venerate Industries.

H ουσία: Ο χειμώνας αναμένεται καυτός. Ο Argy και η παρέα του αποκτούν πλέον τη σοβαρότερη δικαιλογία για να βγούν ξανά στο δρόμο. Οι περισσότεροι που έχουν κολλήσει με την μπάντα γνωρίζουν πως τη πάτησαν όταν κάποια στιγμή τους πέτυχαν σε ένα live (και απο εκείνη τη στιγμή ξέχασαν μάλιστα πως έχουν και σπίτια!). Με άλλον έναν ογκόλιθο λοιπόν στις πλάτες μας (ή μήπως άλλη μια ταφόπλακα;), δεν υπάρχει πλέον ελπίδα, θα αφήσουμε τα κόκκαλα μας κάποια στιγμή!

Η εξομολόγηση: Δεν πρόκειται να κάτσω να περιγράψω το τί ακούγεται σε αυτό το δίσκο. Αν είναι σκατά ή αν γαμάει (και βέβαια γαμάει!). Άλλωστε ούτε αντικειμενικός είμαι, αλλα ούτε σύνδρομα και απωθημένα μουσικοδημοσιογραφίσκου κριτή με έχουν κυριεύσει. Η μουσική έιναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να τη πάρουμε στα σοβαρά!

Ιδού και το tracklist: (Άντε και καλά ταξίδια...)

Superfreak

01. Intro (The Science Of Magic)

02. Enough Is Not Enough

03. Baby, God Is Dead

04. Heavy Mental

05. Superfreak

06. The Pain Goes On

07. Learn To Fly

08. The Light

09. The End Of War

10. Stain

11. Zero Hero

12. Gun

(τύφλα να χει ο Usain Bolt, οι τύποι μπορούν να σε στείλουν σε λίγα δευτερόλεπτα έτη φωτός μακρυά)

Wake Up, You’re On Fire!!! Senser are back!

Άιντε, επιτέλους...

Οι Senser μας είχαν αφήσει εδώ και έναν χρόνο περίπου με το End Of The World Show που το προσφέρανε τότε από το site τους συνοδευόμενο με νέα για τον επερχόμενο δίσκο. Ήταν μια κομματάρα απίστευτη, για να μας τρέχουν τα σάλια...
Και τώρα δηλαδή στις 19 Οκτωβρίου έρχεται το "How To Do Battle"...

Να και το tracklisting που μόνο αν δεις τους τίτλους των κομματιών θα καταλάβεις ότι μιλάμε για άλλη μια δουλειά για να σπας κεφάλια, να πεις όχι στην αμάθεια και τον καταναλωτικό αναπηρισμό...Να μετατρέψεις δημιουργικά το μίσος σου, το οποίο ποτέ -και μαθηματικά- δεν σε αφήνουν να ξεχάσεις ούτε στιγμή...
#1 Wake Up, You’re On Fire
#2 Resistance Now
#3 Brightest Rays
#4 2 3 Clear
#5 Dictator Bling
#6 End Of The World Show
#7 Smoking Paranoia
#8 Sandhust in Zero G
#9 So Refined
#10 Hex
#11 Fairytale
#12 Lights Out
#13 Arturo

Χτες έσκασε και το πρώτο σινγκλάκι της μπάντας το οποίο και δίνουν μέσω του σάιτ τους και το οποίο είναι τούτο δω...



Και πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά που τους φέρνουν...

Bienvenidos!

Ζέστη, γραφείο, η βότκα τελείωσε, από το δεξί αυτί δεν ακούω τίποτα-κάποιος με καταράστηκε τον τελευταίο καιρό. Γι’ αυτό υπάρχει όμως και τ’ αριστερό!
Η κατανόηση της ματαιότητας πολύ κόσμο οδήγησε στην καταστροφή μα όχι κι εμάς. Ας κατέβουμε λοιπόν πιο νότια που έχει ακόμα πιο πολύ ζέστη να πιούμε καμιά τεκίλα να έρθουμε στα ίσα μας, όπως έκανε και ο Paolo Gilberto κατά κόσμον Paul Gilbert… Γι χα!






...α το ξέχασα. Όλα τα λεφτά ο Θεός χοντρός ντράμερ των επίσης Θεων The Rods μέσα στο αυτοκίνητο (που και καλά κινείται) να χαϊδεύει το γκομενάκι!

Η αθωότητα δεν είναι δικαιολογία

Εντάξει, εκτός όλων των άλλων καλών που είχαν οι AC/DC μας έβγαλαν και από ψευτοδιλήμματα του στυλ σε ποιες συναυλίες θα πάμε και αν αξίζουν τα λεφτά για την όποια συναυλία.

Με δεδομένο ότι Monster Magnet, WASP και Saxon έχουμε δει πολλάκις να ούμε, δεν θα πάμε πουθενά εκτός αν μπούμε τζαμπέ και θα ησυχάσουμε. Άντε με τα κλεφτρόνια που έχουμε μπλέξει. Γιατί η αθωότητά (μας) δεν είναι δικαιολογία...

Εκεί που έχουν χάσει τα αυγά και τα καλάθια οι τύποι που διοργανώνουν τις συναυλίες εδώ πέρα, είναι που φέρνουν Motley Crue και WASP και τους βάζουν χωριστά, στο μεγάλο και το μικρό stage αντίστοιχα. Τους αξίζει λοιπόν τρελή αποτυχία: οι Motley Crue ανήκουν στην κατηγορία των μπαντών που ουδέποτε γνώρισαν επιτυχία στην ιδιόμορφη ελληνική αγορά. (Στην ίδια κατηγορία μου έρχονται στο μυαλό οι Kiss και οι Aerosmith πρώτοι-πρώτοι). Μπορεί να γεμίζουν στάδια στο Αμέρικα αλλά εδώ είναι άγνωστοι στον πολύ κόσμο. Βάλε τους μαζί με τους WASP ρε αγοράκι μου, νομίζεις ότι υπάρχουν πολλοί που να γουστάρουν ταυτόχρονα και Monster Magnet και Motley Crue?

Όσοι πάνε θα ζήσουν αλήστου μνήμης σκηνικά: ξεχασμένες ξανθιές με δερμάτινα από τα 80s, τύπους να φοράνε κραγιόν, μηχανόβιους και κάγκουρες, μικρές ψωλίτσες που έχουν ακούσει το Girls, Girls, Girls και πάνε να δουν το soundtrack της στάσης στα τέσσερα.

Βάλτε τους μαζί με την αγχωμένη πιωμένη λαϊκή υποστήριξη που λέγεται Monster Magnet και βγάλτε άκρη. Κλασσικό ελληνικό φεστιβάλ δλδ… Κάθε χρόνο the same my Pantelis, the same my Pantelakis!

Αν τους έβαζαν μαζί με τους WASP όμως θα ήταν απίστευτα καλά-ίσως να άξιζε και τα λεφτά της: οι οπαδοί των δύο μπαντών μοιάζουν πάρα πολύ, απλά οι WASPάδες είναι πιο μοβόροι και λιγότερο εκκεντρικοί. Δεν θα έχουμε σκηνικά δηλαδή, εκτός αν οι WASPάδες κατέβουν από το μικρό stage στο μεγάλο (με μηχανοκίνητη πορεία) και αρχίζουν να τροχίζουν τις φανατικές θαυμάστριες των Motley Crue με τα αλυσοπρίονα. Άλλο που δεν θέλουνε βέβαια οι τελευταίες…

Τους WASP που μέχρι το ’92 ότι έχουν βγάλει κόβει κώλους τους έχω δει δύο φορές, την πρώτη με απογοήτευσαν (παρά την συγκίνηση που νοιώθαμε βλέποντας την μπάντα για πρώτη φορά), αλλά την δεύτερη μας τίναξαν τα μυαλά!

Την επόμενη έρχονται οι τιτάνες Saxon με διαφορά το πιο κεφάτο heavy metal πακέτο: τους έχω δει τρεις φορές και θα τους έβλεπα χίλιες δεκατρείς. Καθότι καραψημένοι στα συναυλιακά σανίδια, οι τύποι μας κολλάνε τα μυαλά στον τοίχο, είναι πάντα πολύ δυνατοί, έχουν μια απίστευτη πλειάδα σούπερ συναυλιακών τραγουδιών, αλλάζουν το setlist τους επίσης συνεχώς, και η κωλό-γρια Biff Byford εξακολουθεί να λαλά σαν 2οχρονος δημιουργώντας πάντα συνθήκες γηπεδικές. Επιπλέον ελάχιστοι μπαίνουν στον κόπο να ακούσουν τους καινούριους τους δίσκους, χάνοντας μια μοναδική μπάντα. Το 99% νομίζει ότι τελευταίος καλός δίσκος τους ήταν το Crusader (’84) χωρίς

-πρώτα απ’ όλα να υπολογίζουν καν το απίστευτο Innocence Is No Excuse που επειδή επί χρόνια το έθαβαν στο Metal Hammer το είχαν «θάψει» και οι οπαδοί

-και χωρίς να έχουν πάρει μυρωδιά για παράδειγμα από τα Unleash The Beast του ’97 ή το Killing Ground του 2001…

Αν δεν έχετε λεφτά να πάτε, ακούστε απλά τα τρία live τους The Eagle Has Landed (Ι,ΙΙ και ΙΙΙ). Θα ξανάρχονται μέχρι να πεθάνουν, άρα θα έρχονται για πάντα! I had a dream n' i saw u burn...

Μαζί τους και πριν από αυτούς έρχεται η κάποτε «φωνάρα» των 80s Lita Ford, που κάποτε ήταν αρραβωνιασμένη με τον Τόνι Αϊόμι των Μπλακ Σάμπαθ. Τώρα είναι παντρεμένη λένε (χαχα!) με τον τραγουδιστή των Nitro. Όλος ο κόσμος είχε μείνει έκθαμβος με το μουσικό ταλέντο της Lita, το οποίο μπορείτε να αντιληφθείτε και στην φωτογραφία.

Στο μεγάλο στέιτζ οι Slipknot που δεν μου αρέσουνε (σόρρυ κιόλας…) και οι Mastodon που θα τα σπάσουν αλλά τόσα λεφτά μόνο για την πάρτι τους ούτε για πλάκα…

Οι Scorpions έρχονται κάθε χρόνο. Όσο καλά και να παίζουν τα χρόνια πέρασαν και η αεράτη κάβλα της περιόδου ‘80-’85 έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Τώρα θα είναι μαζί τους και ο υπερτεράστιος Uli Jon Roth, άρα πάμε πιο πίσω, σε εποχές Taken By Force και τα μυαλά κομπόστα. Καλύτερα να δείτε τον Uli μόνο του και να προσκυνήσετε παρά το γερμανικό φορτηγό που αναπολεί το παρελθόν του.

Όποιος έχει λεφτά ας κάνει τον κόπο να πάει στον Santana στις 8 Ιουλίου. Αν ο τύπος έχει κέφια θα σας σηκώσει την τρίχα και όχι μόνο αυτή...

Εγώ θα λείπω (γενικώς)…

Δυστυχώς όμως θα λείπω και στις 10 του Αυγούστου, όταν θα έρθουν οι Όχι πια Πίστη. Λέγαμε τόσα χρόνια ότι δεν θα χάναμε με τίποτα ένα live των Faith No More… Φτου μας! Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις! Καλά να πάθουμε να κάνουμε βαρύγδουπες δηλώσεις.

Για το φεστιβάλ με Ντίο και Τέσταμεντ που θα είμαστε Αθήνα κάπου στα τέλη Ιούλη, θα τα πούμε εν καιρώ…

Μέχρι τότε σας αφήνω με το…Killing Ground...

Vive la Rage!

Kosmos Festival συνέχεια...

Οι Dub Incorporation (εν συντομία Dub Inc. ) κατοικούν το περισσότερο χρόνο της ζωής τους στο Saint-Étienne της Γαλλίας, όταν δεν περιοδεύουν. Αυτό βέβαια από μόνο του δεν είναι κάτι το σπουδαίο. Το σπουδαίο είναι το τι συμβαίνει όταν σε μία πόλη συναντιούνται άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων και αποφασίζουν να σχηματίσουν μία μπάντα; Τι συμβαίνει όταν άνθρωποι γαλλικής, αλγερινής, μαροκινής ακόμη και ελληνικής καταγωγής αποφασίζουν να εκφραστούν από κοινού μουσικά; Τι συμβαίνει όταν reggae, ska, dancehall, ragga, dub, hip-hop και αλγερινή rai μπερδεύονται και παντρεύονται; Και όλα αυτά στολισμένα με στίχους που βαράνε στο ψαχνό. Για ρατσισμό, φτώχεια, εκμετάλλευση, μπάτσους και όλη τη δυσωδία που -ουύπς!- τελείως τυχαία, εκτός από δω συναντά κανείς και στους δρόμους του Saint-Étienne και όλης της Γαλλίας!

Την απάντηση λοιπόν, μας την δίνουν μια παρέα θεόμουρλων τύπων όπου το 1997 σχηματίζουν τους Dub Inc. Ξεκινούν τη προσπάθεια τους με δύο EP’s (1999-Dub Incorporation 1.1, 2001-Version 1.2). Η μπάντα φάνηκε από την αρχή πως επέλεξε το δύσκολο δρόμο για την γνωστοποίηση και προβολή της στο ευρύτερο κοινό. Εκείνο των συναυλιών και περιοδειών, συνέχεια και παντού. Κάτι βέβαια που τους βοήθησε και να γίνουν ευρύτερα γνωστοί αλλά και όλοι να μιλούν για τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Βγάζουν πλέον και τους πρώτους δίσκους (2003-Diversité, 2005-Dans le décor) αλλά και ένα live (2006-Dub Inc live). Τελευταία τους δουλεία ήταν το Afrikya το 2008. Οι Dub Inc. Σίγουρα δεν διεκδικούν κάποια παγκόσμια πρωτοτυπία, ανάλογες προσπάθειες έχουμε δει και ακούσει και στο παρελθόν. Αποδεικνύουν όμως τι συμβαίνει όταν κουλτούρες και πολιτισμοί μπασταρδεύονται, απλά ένας απολαυστικότατος αχταρμάς. Άλλωστε σε μια ψαρόσουπα, όσο περισσότερα και διαφορετικά ψάρια βάλεις, τόσο πιο νόστιμη θα σου βγει!