27.4.10

The student and the teacher…


Ωραία ματωμένα horror νέα από το μέτωπο του Rob Zombie. Χτες ανήγγειλε ότι ετοιμάζει νέα ταινία και σήμερα το πρωί είναι νο.1 στα μηχανάκια ψαξίματος σε όλη την Αμερική.

Στα μουσικά τώρα, μπορεί να θέλαμε το καινούριο δίσκο του πιο
groovy από ότι τελικά ήταν, αλλά ο τύπος κάνει αυτό που γουστάρει. Οι πιο old-school κιθάρες του Hellbilly Deluxe 2 θύμιζαν κάτι από Alice Cooper, και τι πιο φυσιολογικό από το να πάνε σε περιοδεία μαζί δάσκαλος και μαθητής.
«Όλοι ξέρουμε ποιος είναι ο δάσκαλος και ποιος ο μαθητής» έκανε με νόημα ο
Alice Cooper σε σχετική του συνέντευξη. Το Gruesome Twosome tour θα τσακίσει Καναδά και Αμερική από Απρίλη (έχει αρχίσει το πανηγύρι) μέχρι και τουλάχιστον Αύγουστο....Και εντάξει ο Zombie, αυτό που κάνει εντύπωση είναι ότι οι Αμερικάνοι δε χορταίνουν με τίποτα τον 62χρονο τεμαχιστή παρθένων Alice Cooper।

Δεν είναι όμως και τόσο περίεργο αν σκεφτείτε βέβαια ότι τύποι με την δημοφιλία του Zombie
τον έχουν ως σούπερ επιρροή, κυρίως στο στυλ και την όλη θεματολογία.


Σε αυτό ο (γιος παπά)
Alice Cooper επηρέασε μια για πάντα όλο τον ακραίο ήχο: η horror θεματολογία του διανθισμένη με χιούμορ και θεαματικές ακραιότητες που παραπέμπουν σε καρτούν δεν έφυγε ποτέ από την μόδα εδώ και 30 χρόνια… Οι κλασσικές heavy metal μπάντες πx πήραν το στυλ του και το έκαναν πιο σκοτεινό, ακραίο και μυστηριακό, ενώ άλλοι όπως ο Zombie το έκαναν πιο φαντασμαγορικό, φασαριόζικο, καρτουνίστικο και φτιαγμένο για αρένες. Σαν να έχει δίκιο ο γιος του παπά που λέει ότι ο Ρομπ είναι... "ο μικρός μου αδερφός"...




ΥΓ: Δεν μας χάλασε που δεν παίζει να τους δούμε με τίποτα...

22.4.10

Savannah Rocks Athens

Απ' ότι φαίνεται το live των Kylesa  θα γίνει κανονικά την Κυριακή. Το θηρίο απο την Ισλανδία έχει κουλάρει πλέον και η κατάσταση με τις μεταφορές επανέρχεται στους πρότερους ρυθμούς. Αυτή τη στιγμή οι Kylesa μαζί με τους Dark Castle συνεχίζουν την ευρωπαϊκή  περιοδεία τους που είχε σαν αφετηρία το Βέλγιο στις 4 του Απρίλη. Απο τότε δίνουν καθημερινά συναυλίες οργώνοντας την σκιασμένη Ευρώπη. Έτσι θα έρθουν και στην Αθήνα (για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο), χωρίς να έχουν σταματήσει ούτε μία μέρα. Ενώ ο τελευταίος σταθμός τους πρίν απο εμας θα είναι η Αυστρία στις 24. Επιπλέον, οι τελευταίες ανταποκρίσεις απο το Roadburn μιλούν απλά για μια ισοπεδωτική εμφάνιση. 
Τα πράγματα εντός συνόρων για τη παρέα απο την Savannah της Georgia είναι λίγο έως πολύ γνωστά. Μοιράζονται τον τίτλο της καλύτερης μπάντας της πόλης  (και όχι μόνο) μαζί με τους κολλητούς τους Baroness, διανύοντας παράλληλα το δέκατο έτος της υπαρξής τους. Με τέσσερα δισκάκια στις αποσκευές τους και με τα δύο τελευταία ειδικά (Time Will Fuse Its Worth-2006, Static Tensions-2009) να μας έχουν αφήσει με το στόμα ανοικτό πρέπει να περιμένουμε πολλά. Αυτή τη στιγμή άλλωστε βρίσκονται στο peak της καριέρας τους. Είναι μία απο τις περιπτώσεις τελευταία, που σηματοδοτούν το πού πάει ή μπορεί να πάει η φάση με τον ακραίο ήχο. Έχοντας δηλαδή πολλά μπολιασμένα στοιχεία στη μουσική τους καταφέρνουν να ακούγονται αρκετά ξεκάθαροι. Είναι ακραίοι αλλα με νόημα και με συγκεριμένη πρόταση (που θα έλεγε και ο Γιωργάκης για το ΔΝΤ). Δεν φλυαρούν. Σε πατάνε στα πιο νευραλγικά σημεία του νευρικού σου συστήματος. Τσιτώνεις και αντιδράς σαν λυσσασμένο σκυλί.
Επειδή τα πολλά λόγια όμως είναι φτώχεια, ακολουθεί ένα πολύ καλό interview που έδωσαν, δίνοντας μας μια πολύ καλή γεύση για το ποιοί είναι και το τι να αναμένουμε.
Να μη ξεχάσω και τους δικούς μας πολυ καλούς Lucky Funeral που τα πράγματα πάνε όλο καλύτερα γι' αυτούς όσο περνάει ο καιρός.

15.4.10

Farflung - An Unbelievable Story

Η πιθανότητα να υπάρχουν και να έχουν επισκεφτεί τον πλανήτη μας εξωγήινοι πολτισμοί είναι ένα ζήτημα που έχει απασχολήσει έστω και για μια φορά στη ζωή του, κάθε γήινο. Οι απόψεις διίστανται και είναι τόσες, όσες σχεδόν και οι κωλοτρυπίδες αυτού του πλανήτη. Προσωπικά για μένα το ζήτημα έχει λυθεί εδώ και λίγο καιρό με αρκετά ξεκάθαρο τρόπο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη απο τους Farflung.

14.4.10

Are You Ready For Monster Magnet?

Κάτι είχε πάρει το μάτι μου το τελευταίο καιρό για νέα κυκλοφορία της παρέας του Wyndorf αλλα χωρίς καθόλου επιπλέον λεπτομέρειες. Την είδηση ήρθε να επιβεβαιώσει ο κιθαρίστας της μπάντας Ed Mundell προσερχόμενος στα Revolver Golden Gods Awards. Και εκτός αυτού έδωσε και κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες επιπλέον πληροφορίες. Όπως για το πότε θα βγεί, που ετοιμάζονται να εμφανιστούν το καλοκαίρι καθώς και πώς θα ηχεί!



¿Got Cock? The power of RevCo...



Νέο άλμπουμ από τους Revolting Cocks (για τους φίλους RevCo). Για το Viva Muchachos πολυαναμενόμενο, όπως κάθε δουλειά του Al Jourgensen και της παρέας του.
Επίσημα κυκλοφόρησε ψες…

Στο myspace τους μπορείτε να πάρετε μια πρώτη γεύση (όπως η κυρία στο εξώφυλλο) και να ακούσετε το Τrojan Horse oλόκληρο...
Για τα υπόλοιπα...ας φροντίσει το ίντερνετ.
Το tracklist-
1. "Trojan Horse" - 6:15
2. "Filthy Senoritas" - 4:48
3. "Dykes" - 6:41
4. "Juice" - 4:51
5. "Piss Army" - 4:30
6. "Fuck Money" - 3:57
7. "Bitch Addictive" - 4:47
8. "Air Traffic Control" - 3:38
9. "Poke-A-Hot-Ass" - 4:21
10. "Me So Horny" - 4:33 (2 Live Crew cover)

11. "Me So Horny (Remix)" - 5:10

Από τους τίτλους και μόνο των τραγουδιών μπορείτε να συμπεράνετε γιατί πράμα μιλάμε... Αυτή η μανία τους για τελείως ηλίθια θέματα ντυμένα με εκπληκτικές μουσικές -στη λογική της παράδοσης που άφησε το περσινό τεράστιο Sex-O Olympic-O συνεχίζεται...

Άντε και καλά…κρασά!

12.4.10

Accept...To δις εξαμαρτείν

Οι Accept αποτέλεσαν ένα από τα δυναμικότερα heavy metal ονόματα της δεκαετίας του ’80. Υπερδυναμικός ήχος, καταπληκτικές κιθάρες, ταχύτητα, φοβεροί στίχοι-σλόγκαν και να μια μπάντα τούμπανο με τον γρυλίζοντα κοντόχοντρο Udo Dirkschneider στα φωνητικά να βγάζει τις δισκάρες την μία μετά την άλλη. (1982: Restless and Wild , 1983: Balls to the Wall , 1985: Metal Heart , 1986: Russian Roulette) Η μπάντα παρά την εξαιρετική της επιτυχία σε Ιαπωνία και Ευρώπη διαλύεται ουσιαστικά μετά το Russian Roulette εξαιτίας μουσικών διαφορών.

O Udo ήθελε η μπάντα να συνεχίσει στο γνωστό υπερδυναμικό heavy metal στυλ της, αλλά οι υπόλοιποι είχαν καβαλήσει το καλάμι και θέλανε να καταξιωθούν εμπορικά στις ΗΠΑ, να κινηθούν σε πιο mainstream hard rock ήχο που εκείνη την εποχή έκανε θράυση στο Αμέρικα: αποτέλεσμα ο «καθαρός» David Reece να αναλαμβάνει τα φωνητικά στο Eat The Heat του 1989. Καλό άλμπουμ αλλά όχι Accept…
Έτσι, η μπάντα διαλύει οριστικά το ’90 αφήνοντας εκατομμύρια φαν με την απορία…


Ο Udo συνέχισε την πορεία του με τους UDO (τι πρωτότυπο όνομα...) γρυλίζοντας και βγάζοντας κάποια εξαιρετικά (Mean Machine-1988, Faceless World-1990 και Timebomb-1991) και κάποια μέτρια έως και αδιάφορα σόλο άλμπουμ που θα μπορούσαν να είναι και η συνέχεια των Accept. Πλάι του και ο Stefan Kauffman, πρώην ντράμερ των Accept και εκ των βασικών συνθετών της μπάντας, που εδώ έπαιζε κιθάρα.


Ενδιάμεσα τα γράμματα και οι εκκλήσεις χιλιάδων φαν από όλο τον κόσμο έχουν ως αποτέλεσμα την επανένωση το 1992. Συνεχίζουν ως το ’96 με τρία μέτρια προς καλά άλμπουμ με τον Udo και πάλι στα φωνητικά, αλλά εμφανίζονται και πάλι οι μουσικές διαφωνίες και οι προτεραιότητες των μελών ήταν διαφορετικές. O Wolf Hoffman ας πούμε είχε πάει να ζήσει μόνιμα στην Ιαπωνία και έβγαζε δίσκους κλασσικής μουσικής ασχολούμενος με τη φωτογραφία!!

Τώρα όμως, 14 χρόνια μετά υπάρχει μια δεύτερη επανένωση που είχε εδώ και ένα χρόνο μπει στα σκαριά, καθαρά για τα φράγκα δεν το συζητάμε, αλλά κυρίως και πάνω απ’ όλα, χωρίς το σήμα κατατεθέν της μπάντας, την ιδιότυπη φωνή του κοντού τιτάνα Udo…
Η μπάντα θα βγάλει νέο άλμπουμ, θα λέγεται μάλλον Blood of the Nations και θα περιοδεύσει σαν την απατημένη σύζυγο, αφού ο άντρας της θα λείπει…
Κι αυτό γιατί όταν λείπει ό Udo από τους Accept μιλάμε προφανώς για φαί χωρίς αλάτι… Ο Mark Tornillo (ποιος είν αυτός ο αψηλός? Έλα ντε…) θα αναλάβει τα φωνητικά, αλλά ακόμα και αν οι συνθέσεις κινηθούν σε υψηλό επίπεδο, ακόμα και αν ο Tornillo είναι παιχταράς, Accept χωρίς Udo δεν υπάρχουν, μιλάμε για υβριδικό.

Όσο κι αν εκτιμώ τόσο τον Peter Baltes, όσο και τον παίχταρο Wolf Hoffman δεν μπορώ να τους ακολουθήσω. Ούτως ή άλλως οι Accept δεν θα είχαν πολλά να προσφέρουν μουσικά εν έτη 2010: το ένα και μονοδικό όμως που θα όφειλαν να κάνουν ήταν να φέρουν εκείνη την παλιά συγκίνηση των 80ς με τον μοναδικό Udo στα φωνητικά ως το trademark τους. Και επίσης δεν θα είναι και ο Stefan Kauffman…

Προτιμούν όμως να κάνουν το ίδιο λάθος με το 1989 …

8.4.10

Strange Cousins from Maryland


ΥΓ: Θα πετάνουμε ούλοι!!!!

Τελικά υπάρχει Θεός!


Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες απο το Stop That Sound οι Faith No More θα ξαναπροσγειωθούν (για όσους έκαναν μπανάκια και δεν πρόλαβαν πέρσι) στη Αθήνα στις 13 Ιουλίου, στα πλαίσια του Ejekt Festival. Την ίδια ημέρα θα είναι και οι Unkle.

6.4.10

Gods Of Metal 2010-Μα κε κάτσο!


Μας την φορέσανε οι Ιταλιάνοι μάγκες μου. Έχοντας χάσει τη μπάλα προσπαθώντας να παρακολουθήσουμε τα line-up των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών φεστιβάλ το καλοκαίρι, κατά τύχη πήρα πρέφα το Gods Of Metal τον Ιούνιο στο Collegno του Τορίνο…

Δείτε πρόγραμμα εδώ αριστερά...φάτε μάτια ψάρια! Και μετά τα πανηγύρια της Παρασκευής και το Σάββατο του Cavalera (που θα πάει με νέο δίσκο να υπενθυμήσω), την Κυριακή όπως βλέπετε headliners θα ειναι οι Motorhead. Ο Lemmy τίμησε την πασχαλιά όπως φαίνεται και στην άνω φωτό και τώρα θα τρέχει στα φεστιβάλ ο δικός σου...
……και σκεφτείτε ότι για όλα αυτά θα πληρώνατε μόνο 80 γιούρος όλο το τριήμερο… Κι αν θέτε μόνο μια μέρα…40!

Ειδικά η Παρασκευή είναι απίστευτη, χοχοχο, Killswitch Engage, DevilDriver και Fear Factory τουγκέδα…

Κάτσατε? (…κε κάτσο-κε κάτσο!!!)

http://www.godsofmetal.it/en/index.php

1.4.10

Scream for us..... Madman

Πολλά τα νέα απο το μέτωπο του Ozzy. Κατ' αρχάς ο νέος δίσκος του θα βγεί κάπου τον Ιούλιο, έχοντας οριστικοποιηθεί και ο τίτλος του που θα είναι Scream. Πλαισιωμένος πλέον απο τους Gus G. (καρντάσι), Rob ''Blasko'' Nickolson (χρόνια στο πλευρό του Rob Zombie), Mike Bordin (Faith No More για τους αναλφάβητους) και Adam Wakeman,  o madman φαίνεται πως επιτέλους κουνάει τον κώλο του και έχει πλέον ολοκληρώσει τις ηχογραφήσεις του νέου του δίσκου. Τέσσερις είναι ως τώρα οι επιβεβαιωμένοι τίτλοι τραγουδιών που θα συμπεριλάβει:
Let It Die
Soul Sucka
Diggin' Me Down και
Let Me Hear You Scream
Το τελευταίο μάλιστα θα ναι και το πρώτο single που θα κυκλοφορήσει. Όχι στα δισκοπωλεία αλλα στο επεισόδιο της 14ης Απριλίου της σειράς CSI:NY. Θα ακουστεί λεει ένα μικρό δείγμα όταν θα διαδραματίζεται μια εξέγερση σε κάποιες φυλακές. Το κανε πάλι το θαύμα της η Sharon.

ΥΓ: Ενώ στο νεό album του Slash, συμμετέχει ερμηνεύοντας το Crucify The Dead

Έρχονται οι Clutch

Σύμφωνα με το επίσημο site των Clutch (δες εδώ) η μπάντα θα επισκεφτεί την Αθήνα στις 21 Ιουλίου για μια συναυλία στο An Club!!!!. Αναμένονται περαιτέρω πληροφορίες.

ΥΓ: Μα στο An τον Ιούλιο?

30.3.10

And the oscar goes to.... Senor Al

Τις προάλλες πραγματοποιήθηκε ως γνωστόν για 82η φορά  η απονομή των Oscars. Βραβείο λοιπόν καλύτερης ταινίας απέσπασε το The Hurt Locker της Kathryn Bigelow. Το πιό εντυπωσιακό όμως είναι πώς πέρα απο το επίσημο soundtrack της ταινίας που υπογράφει ο Marco Beltrami, στην ταινία ακούγονται δείγματα ενός πολύ αγαπημένου καλλιτέχνη αυτού του blog. Δεν είναι άλλος απο τον Al Jourgensen. Τα Khyber Pass, Palestina και Fear (Is Big Business) όλα απο το Rio Grande Blood του 2006 κάνουν την εμφάνιση τους στο φιλμ.  Η ταινία, της οποίας μια πολύ καλή ματιά μπορείτε να διαβάσετε εδώ, διαδραματίζεται στο Ιράκ και καταγράφει τις προσπάθειες μια ομάδας αμερικανών στρατιωτών που έχουν ως αντικείμενο τον αφοπλισμό βομβών. Η ταινία έχει δεχθεί διφορούμενες κριτικές. Απο τ` ότι είναι μια καλογραμμένη προπαγάνδα που χαϊδεύει το αμερικανικό κατεστημένο, μέχρι τ` ότι είναι ένα αντιπολεμικό έπος. Την ταινία δεν την έχω δεί ακόμη. Αλλά δεν ξέρω αν οι παραγωγοί της ταινίας, που διάλεξαν Ministry για να ντύσουν της σκηνές της ταινίας, είχαν υπόψιν τους το τί έχει γράψει o Al όλα αυτά τα χρόνια για την αμερικανική σαπίλα και το πόσο τα έχει χώσει στην οικογένεια Bush. Οπως και να χει, για μια ακόμη φορά  αποδυκνείεται πως ο Al Jourgensen και η παρέα του έγραψαν το soundtrack της εποχής μας και δεν είναι ποτέ αργά για το καθένα να το ανακαλύψει.

Στο παρακάτω video ακούγεται το Khyber Pass

29.3.10

Rockwave 2010! Τo τελικό πρόγραμμα!

Τετάρτη 7 Ιουλίου 2010 
The Black Eyed Peas
Faithless
K.ΒΗΤΑ



Τα πρώτα 2000: 49€,  γενική: 60€, vip: 95€

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010
Fatboy Slim       
The Ting Tings
DJ Shadow
White Lies       
Garcia Plays Kyuss



Τα πρώτα 2000: 39€, γενική: 45€, vip: 75€

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010
Massive Attack     
SKA – P             
Gogol Bordello
Yannis Agelakas
Martina Topley Bird



Τα πρώτα 2000: 39€, γενική: 45€, vip: 75€

27.3.10

22.3.10

Globalize this Retaliation!



Μέσα σε όλο αυτό το καταιγισμό διαόλων και δαιμόνων που έχουν κατακλύσει τελευταία το Viva Muchachos επιτέλους να ασχοληθούμε και με μία καλλιτεχνική όαση. Για μια ακόμη φορά έρχoνται στις 29 Μαϊου για live στη χώρα μας οι Thievery Corporation, οι δύο DJ δηλαδή, Rob Garza και Eric Hiton, απο το Washington D.C..

Δύο λόγοι υπάρχουν βασικά για τους οποίους σε κερδίζουν εύκολα αυτό οι τύποι. Ο πρώτος , χωρίς να είμαι μεγάλος φαν της μουσικής σκηνής που αντιπροσωπεύουν, είναι οτι τα τελευταία 15 χρόνια περίπου που δραστηριοποιούνται με αυτό το σχήμα, καταφέρνουν να συνδυάζουν και να παντρεύουν με μοναδική μαεστρία ήχους και ακούσματα απο όλο τον κόσμο. Η μουσική τους διακρίνεται απο αυτή τη πολιτιστική ανεκτικότητα και σεβασμό που τους επιτρέπει έχοντας μία dub-electronica βάση να δημιουργούν τραγούδια οπου συναντά κανείς απο reggae και jazz μέχρι bossa nova και ινδική μουσική.Τραγούδια ερμηνευμένα στα ισπανικά και γαλλικά μέχρι ρουμάνικα και hindi. Και όλα αυτά συνοδευμένα απο μία πλειάδα καλλιτεχνών απο όλο το κόσμο, απο την Ισλανδία μέχρι την Νιγηρία και την Βραζιλία.

Για τον δεύτερο λόγο απλά παραθέτω αμετάφραστες δηλώσεις τους απο το βιογραφικό τους σημείωμα που βρίσκει κανείς στο επίσημο site τους και αναφέρεται στο τελευταίο τους album, Radio Retaliation. 
"Radio Retaliation is definitely a more overt political statement. There’s no excuse for not speaking out at this point, with the suspension of habeas corpus, outsourced torture, illegal wars of aggression, fuel, food, and economic crises. It’s hard to close your eyes and sleep while the world is burning around you. If you are an artist, this is the most essential time to speak up.”
"The album cover image is that of a Mexican Zapatista fighter. They wear masks to shield their identity from right-wing death squads who prey on them and terrorize them, threatening to kick them off their land or worse. People’s movements, like the Zapatistas, are a great source of inspiration for us and that’s clearly reflected on the new record.”



ΥΓ: Καλά όλα καλά, αλλα 40€ προπώληση  το εισιτήριο και 45€ ταμείο?

17.3.10

Κάντε την Μαλακάσα έρημο, τώρα!





ΚΑΛΕΣΜΑ-ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ
Το Viva Muchachos καλεί όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (stoner οπαδούς και μπάντες), κάθε ευσυνείδητο πολίτη (καθένας που ξέρει να περναει καλά ακούγοντας Kyuss), αλλα και κάθε κάτοικο αυτής της πόλης να λάβει μέρος στην ερημοποίηση της Μαλακάσας! Απο αυτή τη Κυριακή, όλοι μαζί να φέρουμε την έρημο στο Terravibe. Θα πραγματοποιηθεί αποψίλωση όλης της γύρω δασικής έκτασης, εξάντληση του υδροφόρου ορίζοντα, φύτευση κάκτων και σχετικών φυτών (φρύγανα), ενώ μεγάλη εκστρατεία έχει ξεκινήσει για την μεταφορά τόνων άμμου απο τις πιο κοντινές παραλίες. 
                                                   Κανείς να μην μείνει άπραγος! 
                 Ας υποδεχτούμε τον Jonh Garcia και την παρέα του έτσι όπως τους αρμόζει!

ΥΓ: Καθοριστική, για την ταχύτερη υλοποίηση του οράματος μας,  η προμήθεια όλων μας με παντός είδους ξύδια και άλλων λοιπών «θεμάτων»

Μετά λοιπόν απο τα χθεσινά μαντάτα μπορούμε να ακολουθήσουμε τις οδηγίες του senior Garcia στο παραπάνω video. Ενώ στο παρακάτω widget αποδυνείεται για μια ακόμη φορά το πόσο αγαπάμε αυτή τη μπάντα σ' αυτή τη πόλη (μιλάμε για συγκίνηση , όχι αστεία!). Το Demand It για το GPK project  που φιλοξενούσαμε και μείς όλο αυτό το καιρό απέδωσε καρπούς (λέμε τώρα!) και ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Εύγε!


15.3.10

Fear Factory...H μαγεία της απλότητας!



Fear Factory, Παρασκευή απόβραδο. Μία από τις πλέον αναμενόμενες στιγμές της χρονιάς. Για πολλούς ήταν απωθημένο χρόνων, για άλλους η ευκαιρία να δουν μία από τις καλύτερες μπάντες του πλανήτη αυτή τη στιγμή που έρχεται και με έναν νέο σούπερ δίσκο.

10.3.10

Tones for Deafs?

Απο το 2006 που κυκλοφόρησαν και το τελευταίο τους δίσκο, το Saturday Night Wirst, οι Deftones μέχρι σήμερα έχουν περάσει απο μύρια κύματα. Η μπάντα έφτασε στα όρια της διάλυσης. Απ' τη μία οι χαμηλές πωλήσεις (λέμε τώρα) και απο την άλλη το σοβαρό αυτοκινητιστικό δυστύχημα του μπασίστα Chi Cheng που τον άφησε σε κώμα. Είχαν ήδη αρχίσει το νέο δίσκο με το τίτλο Eros, το οποίο όμως κάτω απο τις νέες συνθήκες μπήκε στο πάγο.

Παρόλ' αυτά η μπάντα συνεχίζει και αποφασίζει να βγάλει νέο δίσκο. Αντικαθιστά προσωρινά τον Cheng και μπαίνει στο στούντιο στα τέλη του 2009.  Μετά απο δύο μήνες έχουν ξεμπερδέψει. Ο Chino Moreno και η παρέα του ανακοινώνουν πως στις 18 Μαίου του 2010 θα κυκλοφορήσει το Diamond Eyes με το παρακάτω setlist:

     Deftones-Diamond Eyes

  1. Diamond Eyes
  2. Royal
  3. CMND/CTRL
  4. You 've Seen the Butcher
  5. Beauty School
  6. Prince
  7. Rocket States
  8. Sextape
  9. Risk
  10. 976-EVIL
  11. The Place Is Death  

Για να μην μας αφήσουν όμως παραπονεμένους μέχρι τότε, δίνουν με δωρεάν download το Rocket States απο τις 23/02, ενώ ως επόμενο  single θα κυκλοφορήσει στις 30/03 το Diamond Eyes. Μόλις χθές ανέβηκε και το video του Rocket States που ακολουθεί παρακάτω.

Οι Deftones είναι απο τις μπάντες που διχάζουν. Ποτέ δεν σου κάθεται καλά όταν μια μπάντα γίνεται ανα το κόσμο γνωστή απο τα charts και απο τo κάθε MTV. Οτι όλος ο κόσμος μιλάει για αυτούς επειδή κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες πιτσιρικάδες αμερικανάκια έτρεξαν να αγοράσουν τα δισκάκια τους. Ίσως να είναι πράγματι υπερτιμημένοι. Δηλαδή μια μέτρια μπάντα που απλά σε ότι έκανε γινόταν χαμός έχοντας τρελές αβάντες. Απ' την άλλη δεν μπορώ να μην αναφέρω την αντιμετώπιση της εδώ super συντηρητικής μεταλλικής κοινότητας το καιρό που η μπάντα βρισκόταν στο απόγειό της. Όπως πάντα μπάντες πού τώρα γαμάνε στην άλλη όχθη του ατλαντικού εδώ θα τις μάθουμε στη καλύτερη σε κανα πεντάρι χρόνια. Και δεν αναφέρομαι σε αυτές που μοσμοπουλάνε ότι βγάζουν. Η αλήθεια όπως πάντα βρίσκεται κάπου στη μέση. Το σίγουρο είναι όμως οτι δεν μπορείς έυκολα να προσπεράσεις κάθε βήμα των Deftones.      

ΥΓ: Άσε που o Moreno είναι τρελό μεξικάνι. Ο πατέρας του είναι απο το Βίβα Μέχικο, ανώ η μάνα του -κρατηθείτε- έχει μεξικανικές, ιρλανδικές, ινδιάνικες και κινέζικες ρίζες! Καλά μόνο στο Αμέρικα μπορούν να γίνονται αυτά!

19.2.10

Fear is...the mindkiller!

Είχαμε αναγγείλει πριν από καιρό την μεγάλη επιστροφή των Fear Factory με το Mechanize, μια επιστροφή που ενθουσιάζει κόσμο και ντουνιά καθώς οι FF επανήλθαν έχοντας στη φαρέτρα τους τον Μεξικανοαμερικανό κιθαρίστα Dino Cazares (o κύριος στη φωτό), ιδρυτική περσόνα της μπάντας και υπεύθυνος για μεγάλο μέρος της πορείας τους, αλλά και τον πολύ διάσημο ντράμερ Gene Hoglan (Testament).
Το αποτέλεσμα σκοτώνει, ένα άλμπουμ πολύ βαρύ κι ασήκωτο στο γνωστό μοναδικό tech metal ήχο των FF με την γνωστή θεματολογία για μια κοινωνία που πάει κατά διαόλου.
Πάρτε ένα παράδειγμα από το
Fear Campaign (πιο κάτω σε γιουτιούμπι) που ασχολείται με την χρησιμοποίηση του φόβου από την εξουσία (ποιος Al Jourgensen έχει ασχοληθεί επίσης με αυτό το θέμα…ποιος Al Jourgensen…)

Το γεγονός που για μας στην Ελλάδα επισκιάζει ίσως ακόμα και αυτή την κυκλοφορία του δίσκου είναι για μας ότι η μπάντα επιβεβαίωσε μέσω του MySpace της την κάθοδο στην Ελλάδα στα πλαίσια της παγκόσμιας περιοδείας της, στις 12 Μάρτη, όπου αναμένεται να τα διαλύσουν όλα στο Gagarin. Πλύντε τους κώλους σας.
Πριν από αυτό διαβάστε τις συνεντεύξεις του τραγουδιστή Burton C. Bell από το Crackhitler και του καταγόμενου από το Mexicali θεού των θεών κιθαρίστα Dino Cazares από το Rockpages για τον τρόπο που τα ξαναβρήκαν αλλά και για όλο το στόρι γύρω από την μπάντα τον τελευταίο καιρό.

ΥΓ:
Εν τω μεταξύ ενημερώθηκα (από το
Viva Muchachos βεβαίως βεβαίως) για την κάθοδο των Kylesa στη γλυκιά μας πατρίδα την 25η μηνός Απριλίου. Ρομαντικό ανοιξιάτικο βράδυ στας Αθήνας-και γαμώ!
Πολύ μετά, τον Ιούνη, έρχονται ολ τουγκέδερ Μετάλικα-Σλέιερ-Μέγκαντεθ-Άνθραξ-Μαστόντον (για 123η φορά) + Bullet for my Valentine και Stone Sour. Τα εισητήρια είναι πανάκριβα ξεκινάνε από 85 γιούρος! Νταξ, αν το διαιρέσεις βέβαια πάει γύρω στα 20-22 ευρώ η μπάντα…Τέσπα, μέχρι τότε ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Η λογική των διοργανωτών είναι όμως "πάρτε τώρα τα εισητήρια γιατί μετά θα μείνουν τα πανάκριβα". Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε... Αν η αντίστοιχη περιοδεία στο εξωτερικό είναι πιο φτηνή δεν πάμε πουθενά. Νέα για αυτό σύντομα.


11.2.10

35 γίναμε μάγκες! Γκαρσία έλα στην Αθήνα

Όλε!!! Ή όπως λένε και οι Kyuss, Yeah!!!

Έγινα ο 35ος (σε περίπτερο χωράμε ρε πούστη μου!) που καλεί τον Γκαρσία να έρθει στην Αθήνα και να παίξει τα παλιά κομμάτια των Kyuss να τον βλέπουμε εμείς από κάτω κομμάτια.
Μου είπαν μάλιστα ότι θα λάβω και ενημερωτικό ι-μέιλ μόλις ο Γκαρσία αποφασίσει να έρθει στην Αθήνα και να παίξει τα παλιά κομμάτια των Kyuss.
Δλδ. και μόνο να τον έφερνε κάποιος και να το βλέπαμε θα αρχίσαμε να πίνουμε από εκείνη τη στιγμή...Πόσο μάλλον να τον δούμε και live.

Υπογράψτε ρε να έρθει ο Γκαρσία λέμε (όχι ο Πάμπλο-o Τζον) στην Αθήνα να μας τρελάνει στα stoner τάκλιν, τις αμμοβολές και τα φάουλ μέσα στην έρημο!... Διαδώστε το μπας και τον πείσουμε. Κάτω δεξιά στο μπανεράκι που βγάζει μάτι, αποδείξτε πολλά ψηφίζοντας με πανεύκολο τρόπο!
Άντε να δούμε.

Άσχετο αλλά θέλω επίσης να δω και τους Devildriver και τους Static-X.
Ήθελα να δω και τους μισερούς Fear Factory και θα τους δω να γκρεμίζουν το Γκαγκάριν στις 12 του Μάρτη. Καλά (μας) μπαίνει το Δύο Χιλιάδες και Δέκα!

5.2.10

Έξω απ΄ τα δόντια!

Οι Red Fang είναι νέοι σε όλα τους! Σε ηλικία, συμπεριφορά και κυκλοφορίες. Μπάντα σχηματισμένη κατα  το 2005 περίπου, στο Portland της πολιτείας του Oregon (εκεί έχει πολλές αρκούδες και άλλα τέτοια μεγάλα ζώα, κάτι που έχει παίξει ρόλο στη ψυχοσύνθεση της μπάντας αν κρίνουμε απο το όνομα), απο τους Maurice Bryan Giles (φωνή, κιθάρα), Aaron Beam (μπάσο), David Sullivan (κιθάρα) και John Sherman (τύμπανα). Έχοντας όλοι τους ενεργή συμμετοχή παράλληλα και σε άλλες μπάντες (τύπου: παίζουμε οτι μας κατέβει στο κεφάλι), αποφασίζουν να ασχοληθούν μάλλον πιο δυναμικά με το εν λόγω σχήμα. Όχι οτι εδώ η προσέγγιση είναι πολύ διαφορετική. Το 2007 κυκλοφορούν μόνοι τους το Tour Ep 2, ουσιαστικά προάγγελο του επόμενου βήματος τους, αφού τα 4 απο 5 κομμάτια θα μπούν και στο πρώτο τους album. Έτσι αφού ωρίμασε ο χρόνος και τα μυαλά τους (λέμε τώρα) το Μάρτιο του 2009 κυκλοφορούν το ομώνυμο Red Fang.
Red Fang-Red Fang

01. Prehistoric Dog
02. Reverse Thunder
03. Night Destroyer
04. Humans Remain Human Remains
05. Good To Die
06. Bird On Fire
07. Wings of Fang
08. Sharks
09. Whales and Leeches
10. Witness



Αφορμή για αυτή τη μικρή καταχώρηση στάθηκε το γαμιστερό παρακάτω κομμάτι-video, που πιθανότατα αρκετοί θα ταυτιστούν , και που χαρακτηρίζεται εκτός των άλλων ως μία πολυδιάστατη σε επίπεδο νοημάτων δημιουργία. Και μάλλον ένα μεγάλο μέρος της δημοτικότητας τους οφείλεται σε αυτό. Πέραν αυτού όμως τα παλληκάρια το ξεκίνησαν πολυ καλά. Η συνέχεια έπεται και εγώ περιμένω με ανυπομονησία τα επόμενα, μάλλον όχι και τόσο σταθερά λόγω ξυδιών, βήματά τους.